Kitap yazmak için odama kapandığım bir gün kendime eğitmen yaptığım kızım Zuhal yanıma geldi:“Baba, senin bir sözün var ya.”“Hangisi?”“Eğitim öğrenciye saygıyla başlar.”“Evet kızım.”“Ben de diyorum ki, yazarlık okuyucuya saygıyla başlar.”“Nasıl yavrum?”“Kitabının ilk sayfasında okuyucunun gözlerine dokunmak için izin iste.”Kızımdan aldığım o muhteşem ilhamla diyorum ki, eğer izin verirsen önce gözlerine dokunmak, sonra da yüreğine misafir olmak istiyorum.Müsaade var mı?